viernes, 2 de abril de 2010

En esta crisis que nos toca sufrir a todas las personas-1

En esta crisis que nos toca sufrir a todas las personas, pareciendo evidente que ha sido originada por las entidades financieras, y que los políticos pretenden resolver con medidas apenas esbozadas, o cambios drásticos, que nadie se molesta en explicar, un grupo de personas conscientes de esa falta de claridad, hemos decidido organizar el debate que otros no han planteado, cuando es imprescindible.

Las medidas que se toman no se explican a la ciudadanía, ni parecen ser lo suficientemente contundentes no ya para salir de la crisis, sino para evitar que no vuelva a repetirse en el futuro.

En Galicia, lo más destacable es una polémica Ley de regulación de las Cajas de Ahorro, apenas conocida e informada, pero ya aprobada, y en la que al parecer lo más destacado es que se excluye de los órganos de gobierno a las personas que superen la edad de 70 años, lo que no parece tenga nada que ver con la crisis, pero si supone una clara discriminación difícilmente justificada, ya que estamos hablando de órganos que deben ser elegidos democráticamente.

Nadie explica que problemas se resolverán con la fusión de las dos únicas Cajas Gallegas, cuando además parece evidente que las fusiones que dieron origen a las mismas no mejoraron en absoluto los beneficios proporcionados a la población por las entidades fusionadas: disminuyeron los puestos de trabajo, en su conjunto, se encarecieron los servicios financieros prestados al público en general, y se perdió volumen en la obra social realizada. Además, se malogró una operativa basada en la proximidad, en la atención a la economía de la zona de influencia, y cuando podría decirse que era bastante deficiente en cuanto a su eficacia, aun se empeoró la situación, al participar las Cajas en operaciones ajenas a su operativa tradicional, alejada de su mercado natural, y entrando en operaciones de riesgo que posiblemente estén en la causa de la crisis que padecemos.

Asi pues se pretende debatir y analizar la situación de las Cajas gallegas, conforme al guión previsto, y que podrá servir para aclarar algunos conceptos que parece lógico se comuniquen y expliquen al público en general, al mismo tiempo que se establecen cauces para recoger opiniones y propuestas que faciliten un consenso.

El guión es lo bastante amplio, por lo que es de esperar que el debate se centre en los puntos que los asistentes consideren de mayor importancia.

Alguno de los participantes tratará de obtener respuestas a preguntas concretas, dentro de la línea del tema a debate, y que se pueden concretar en:

-          ¿Cuál es la problemática de las Cajas?

-          ¿Por qué se considera necesaria la fusión, y en que forma esa fusión vá a resolver la problemática existente?

-          Cuando se dice “nada de localismos” ¿Se refiere a que se renuncia a una de las principales funciones establecidas en sus objetivos fundacionales, de prestar Servicios financieros a la población donde se asiente, invirtiendo el ahorro allí donde se produce?

-          ¿La nueva Ley contempla la posibilidad de que aun siendo una única Caja, existan consejos locales de gobierno, que administren los fondos de cada zona, con lo que se mantendría el objetivo señalado en la pregunta anterior?...

-          Cuando se habla de evitar la “politización de las Cajas” ¿significa que su política económica y social se va a establecer desde la perspectiva del beneficio financiero a costa del beneficio económico y social del conjunto de la población de la que se nutren las Cajas?...

-          ¿Quién mejor que los responsables políticos, y los representantes directos de la población, clientes y trabajadores para marcar la línea política de actuación de la Caja, para su mejor gestión y mantenimiento como elemento de servicio al conjunto de la sociedad?...

-          Si en los bancos comerciales, los beneficios van a los accionistas, ¿No es lógico que los de las Cajas se reviertan en servicios financieros económicos y adaptados a la realidad de sus clientes, para contribuir al desarrollo económico y social en su conjunto?...

-          ¿En la nueva Ley se contemplan y aseguran medios de control e inspección de las Cajas, se marcan objetivos que se ajusten al concepto de “banca ética”, se garantiza la transparencia y eficacia en los procesos electorales de los integrantes de los órganos de gobierno?...

-          ¿Será posible, al amparo de la nueva Ley, la constitución de nuevas entidades, que pudieran ser demandadas por grupos sociales o de población, o por entidades de carácter social que pretendan dotar al mercado financiero de servicios más adecuados a las necesidades reales de la sociedad en general, y sin ánimo de lucro?...

-          ¿Hasta que punto la Xunta de Galicia será garante de la nueva entidad que pueda surgir de la fusión?...

-          ¿Qué papel se le reserva a la Federación de Cajas Gallegas?...

-          ¿Se prevé en la nueva Ley un control sobre la dotación de los fondos para fallidos, así como la aplicación de los mismos?...

-          ¿Se ponen límites respecto a qué tipo de operaciones financieras estarán permitidas a la nueva Caja, por ejemplo, operaciones del mercado secundario, o emisión de “Fondos Perpetuos”, o participación en operaciones del mercado internacional?...

-          ¿Cómo se establecerán las tarifas por servicios financieros, o los tipos de interés  a aplicar, marcando límites y evitando abusos?...

-          ¿Se recoge en dicha Ley la normativa laboral que deberá aplicarse en la nueva Caja, marcando condiciones respecto a las formas de contratación, reglamento de derechos y deberes de los trabajadores, definición de funciones y atribuciones en la escala profesional, prohibición de subcontratación de servicios propios con otras empresas?...

-          ¿Se establece igualdad de trato económico para todos los clientes, evitando los tratos de privilegio o discriminatorios?

-          ¿Hasta que punto son las Cajas Gallegas las responsables de la crisis?... ¿Por qué con los bancos no se tiene un planteamiento semejante?

-          ¿La Comisión de Control, está dotada de poder fiscalizador respecto a las actuaciones del consejo de Administración?

Los que pretendimos seguir el debate en el Parlamento de la nueva Ley, no hemos visto nada de lo que ahora se pregunta.

-          ¿Será POSIBLE acometer de inmediato una posible reforma de la Ley, en base a un debate abierto sobre el tema, con la población y las entidades sociales interesadas en el tema?

-          Como resultado de este encuentro, ¿Se llegará a la constitución de unaPlataforma ciudadana para conseguir el retorno de las Cajas a sus objetivos fundacionales, o la promoción y constitución de entidades éticas financieras sin ánimo de lucro?...

 

De este encuentro se informó directamente, por si les interesase participar, a los distintos partidos políticos, a las autoridades del Concello de Vigo, a la Xunta, a Caixanova y a los medios de comunicación, pero se difundió una convocatoria abierta a la participación de cualquier entidad o persona interesada.


-- 
ATTAC Sinerxia
attacsinerxia@gmail.com
http://attacsinerxia.blogspot.com
www.attac.es




-- 
Miguel A. Quinteiro.
669781006


 


Dende ATTAC Sinerxia pretendemos

Dende ATTAC Sinerxia pretendemos, mediante a creación desta mesa redonda, de introducir no

debate público, mais aló dos partidos políticos e os medios de comunicación, un tema de

actualidade como é o da crise financieira, as súas consecuencias e as súas posibles solucións.

Buscamos centrar este debate nas Caixas de Aforro pola súa importancia histórica como servizos

financieiros da sociedade galega, que tradicionalmente recurríu ás caixas como un dos elementos

fundamentais de apoio para a actividade e a economía de particulares e PEMES, un dos puntais

fundamentais da vida económica galega. Agora, cunha grave crise en marcha, onde o sector

financieiro está especialmente involucrado no caída da actividade económica e o drama do paro,

pretendemos facer unha reflexión aberta sobre cales son as consecuencias desta crise financieira a

nivel galego e español, as consecuencias que ten e terá, e as posibles solucións económicas e

políticas á dura realidade que estamos a atravesar, todo tendo sempre presente a necesidade de

construír alternativas que fomenten un desenrolo económico sostido e xusto para todos, onde o

sistema financieiro deberá ter un papel fundamental. De ahí a importancia deste debate, que non

debe ser sustraído a cidadanía, senón que debe ser aberto e transparente. Para isto, pretendemos

abrir a discusión a políticos, expertos e movementos sociais, de xeito que poidamos escoitar todas

as voces e construír unha alternativa de futuro democrática nun eido tan esencial para todos e todas.

 

A MESA REDONDA CONTARÁ COA PARTICIPACIÓN DE:

 

Xavier Vence, economista da USC.

 

Aureliano García-Llanos, economista.

 

Henrique Vieitez, deputado polo BNG.

 

Miguel Quinteiro, membro de Coop57.

 

Un representante de Esquerda Unida.

 

E un representante de FIARE

 

LUGAR CELEBRACIÓN: AUDITORIO DA CASA GALEGA DA CULTURA (PZA

PRINCESA, S/N, VIGO).

 

DATA E HORA: 21 DE XANEIRO DE 19:00 A 21:30.

 

 

 


Caben outras explicacións fusions caixas galegas

ADEMAIS DO QUE NOS DIN OS POLITICOS DOS MOTIVOS QUE TEÑEN PARA FUSIONAR AS CAIXAS, caben outras explicacións:

Os que gobernan son meros instrumentos do poder financeiro, que ten o obxectivo de converter as Caixas en Bancos privados, para poder absorbelos como fixo ca banca pública. Por iso interesa concentralas, para facilitar a súa “reconversión”. Asi pois, a fusión, é un tránsito para facilitar un obxectivo maís profundo que unha simple redistribución de recursos.

O banco de España, non ten capacidade lexisladora: somentes  vixía que se cumpran “as boas practicas bancarias”. E dicir, que se axusten ás normativas ditadas polos propios bancos, ca complicidade cos lexisladores, que se prestan a favorecer os intereses especulativos dos bancos, como foi  suprimir como delito a USURA (no 2003).

A estratexia ven de lonxe: Primeiro, os Consellos das Caixas “privatízanse”, ou o que é o mesmo, ningúnease a participación nos mesmos dos representantes do pobo (alcaldes, sindicatos, entidades sociais, traballadores da caixa, etc.) dándolle a maioría a uns teóricos representantes dos clientes, elixidos nun procedemento totalmente antidemocrático, co que se perpetúa a permanencia dos “técnicos” o servizo do sistema, ca complicidade dos dirixentes políticos.

Logo conseguiron, ca complicidade dos políticos e dos "técnicos" que as dirixen, convertelas na practica en BANCOS especulativos, afastando as Caixas  dos seus obxectivos fundacionais, entre os que se atopaba un imprescindible apoio financeiro ó desenrolo  da bisbarra, facilitando o aforro popular e súa inversión no ámbito no que foron creadas, para competir ca actitude da banca comercial, dedicada a espolo financeiro que nos levou a crise. Suprimindo así unha competencia que frearía a  avaricia dos bancos, dispostos a encarecer os custos dos servizos financeiros, como veñen facendo con total impunidade.

Así pois sorprende a inxenuidade do BNG, crendo que a fusión vai servir para algo, ignorando que a crise prodúcese ciclicamente porque así lle convén os financeiros, que teñen perfectamente calculado os riscos e os obxectivos, e que cando lles pete a crise será superada, repetindo o mesmo proceso, até unha nova crise, cada cal máis aguda. O exemplo témolo na Bolsa, onde deciden facer flutuar as cotizacións para xerar as súas ganancias.

Como se pode interpretar o insólito feito de que os "responsables" dos problemas dos bancos, sexan xubilados con indemnizacións de escalofrio?... Prémiase a incompetencia?... En absoluto, recoñéceselles o mérito de cumprir os plans que interesan aos financeiros. A crise estaba perfectamente programada.

Daba por suposto que o BNG a mais de nacionalista tamén lle preocupa o futuro da sociedade na súa globalidade, disposto a defender e manter unha actitude critica co sistema económico-financeiro, instrumento de asoballamento dos pobos e das culturas.

Crear unha banca pública Galega?... Ben, si e para substituír a privada, pero as Caixas, si se quere facer algo con elas, sería mais ben devolvelas ao seu ámbito e controlalas a través da Federación de Caixas Galegas, agora en desuso, ou cando menos non ser cómplices da manobra. Pero, inescusablemente, esixir a democratización dos seus consellos, e ditar una Lei que as controle e evite a súa entrega a Banca.

A motivación da banca, para conseguir o que se di, e evidente: As caixas representan a metade dos recursos financeiros do pais. Apoderarse de seu control, suponlle duplicar os beneficios de forma inmediata.

Parece por tanto que o BNG non ten claro o obxectivo de conquerir unhas finanzas éticas, como primeiro paso para combater a crise e avanzar nun mundo mais xusto, onde sexa doado alcanzar os obxectivos nacionalistas tantas veces proclamados, pero inalcanzables no contexto actual.

M.A. Quinteiro

669781006

maqmaq@gmail.com

 

 


De quien son las Cajas de Ahorros

¿De quien son las Cajas de Ahorros?...

 

Estos días, en los medios, todos nos hemos enterado que el Gobernador del B. E.  ha amenazado con tomar medidas para obligar a las Cajas a "fusionarse", para salir de una crisis cuyas circunstancias nadie explica o describe.

 Pero son entidades que ya no están sometidas a ningún tipo de jurisdicción respecto al B.E., cuyo papel ha sido relegado al de mero Supervisor de las actividades financieras, pero sin ninguna capacidad sancionadora o directora, ya que sus decisiones no pasan de "recomendaciones" para que los bancos apliquen la "buena práctica bancaria" que, a la vista de las conductas y resultados, se reduce a que los bancos obtengan el máximo de beneficio aplicando prácticas que en otro tiempo estuvieron condenadas (por ejemplo, la usura). Pero las Cajas de Ahorro, no son bancos, por lo que su buena práctica se debe condicionar por sus objetivos fundacionales:

Fomentar el ahorro popular, retribuyéndolo justamente a base de su inversión en el lugar en que se genera para el progreso de la sociedad que la sustenta, evitando riesgos, y favoreciendo un desarrollo sostenible.

 Es muy difícil por tanto que el Sr. Gobernador del B.E. pueda obligar a ninguna Caja a fusionarse, por lo que sus manifestaciones hay que tomarlas en el sentido de que lo que se pretende es llevar al ánimo de la ciudadanía en general de que lo mejor es que las Cajas se conviertan en Bancos, ya que así serían mucho más "rentables" (Y fáciles de adquirir por los que van camino de convertirse en un monopolio financiero, pues aspiran a controlar el 100% del mercado, después de apoderarse de la banca pública).

 Pero volviendo a la pregunta inicial, es evidente que las Cajas, surgidas la mayoría de ellas de un movimiento preocupado por el bien social, con aportaciones de entidades públicas o privadas sin ánimo de lucro (Concellos, diputaciones, fundaciones, etc.) son patrimonio del pueblo.

 Por lo que, lógicamente, sus órganos de gobierno deben de representar a todos los que participan en su funcionamiento y existencia: desde las Entidades fundadoras, hasta las personas que hace posible su existencia, ya sea como trabajadoras o como clientas que aportan sus ahorros y/o utilizan sus servicios... Y así, teóricamente, se recoge en los estatutos.

 Pero la realidad es que los procedimientos previstos para elegir a los representantes no son democráticos ni adecuados, por lo que en mayoría de los casos los Consejos están contralados por grupos de presión que han aceptado cambiar el rumbo de las Cajas hacia su desaparición o conversión en bancos, que acabarán privatizándose.

 Es imprescindible y urgente actualizar la normativa respecto a la asignación de puestos, pero fundamentalmente, establecer unas normas claras y democráticas para elegir los miembros de los que han de decidir la actividad de las Cajas.

 Se debe garantizar la libertad de participación, y la limpieza en los procedimientos de elección de los consejos, con representantes de:

  - Las Instituciones políticas o de carácter social.    (Asociaciones, Sindicatos, ONGs, etc.), para aportar una visión de responsabilidad social, enfocada hacia el bien común.

  - Las entidades fundadoras, para mantener vivo el objetivo original.

  - La representación de quienes con su trabajo desarrollan la actividad, para     implicarse en unos objetivos sociales que beneficien al conjunto de la sociedad.

  - Los representantes de las personas que utilizan (como ahorradores o demandantes    de servicios) a la propia Caja en sus actividades, para contribuir al equilibrio entre todos los intereses afectados.

 Esa debería de ser la preocupación del B.E. respecto a las Cajas, aunque parece evidente que las manifestaciones y tímidas medidas que se suelen tomar por dicho banco, respecto a las entidades financieras sólo sirven para fortalecer la posición de los bancos especulativos, que ya han conseguido apoderarse de la banca pública, y ahora aspiran a hacerlo con las Cajas.

 Si algo se quiere hacer con las Cajas, habría que empezar por devolverlas a su ámbito original (es decir, una Caja por cada ciudad o provincia), lo que posiblemente, dada la orientación de los políticos que gobiernan, sea inviable.

Una alternativa sería que los Consejos Generales de cada Caja se fraccionasen en Consejos de Administración por cada localidad o comarca, con autonomía para administrar los recursos de cada zona. Así no importaría el número de Cajas, ya que cada localidad o zona contaría con su órgano de decisión. Los consejos locales se elegirían con todas las garantías democráticas, requisito indispensable para garantizar la validez de las medidas.

 Otra sería convertir las Cajas de Ahorro el Cooperativas de crédito, lo que sería una buena salida para que las mismas cumpliesen su papel social: La plantilla laboral, serían personas socias trabajadoras, y las personas clientes podrían ser socias de uso.

 Las Cajas, cuando tenían un ámbito geográfico más restringido, conseguían una relación entre ellas mucho más adecuada, basada en la colaboración y apoyo mutuo, no como ahora, que compiten encarnizadamente por los mercados, dejando fuera de juego entidades cuya función era coordinar las actividades de las Cajas, como son la Federación de Cajas Gallegas y la Confederación Española de Cajas de Ahorro, que podrían estar supliendo con  ventaja las pretendidas fusiones que ahora quieren imponerse.

 Se optó por el crecimiento fuera de sus ámbitos naturales, entrando a competir entre ellas, y adoptando los roles de la banca privada, la cual (la banca) quedó libre de una competencia (la de las Cajas) que cuando ofrecían servicios más racionales y económicos, les obliga a moderar sus ansias de grandes ganancias a toda costa.

 Antes de las fusiones emprendidas masivamente entre las Cajas, estas administraban, en su conjunto, más del 50% de los depósitos de ahorro. A pesar de que las fusiones se justificaron para mejorar su eficacia, en palabras del Conselleiro de Industria de Galicia, las Cajas disponen, actualmente, del 36% de esos recursos (Que en el Caso de Galicia en los años 70 era del 54%). Lo que deja en evidencia que no por fusionase las Cajas consiguen una mayor eficacia.

 Evidentemente, el cambio de operativa (al imitar a los bancos) también tiene que ver con esta pérdida de cuota de mercado: Los clientes de las Cajas empezaron a sentirse peor tratados, y se fueron a la competencia, aun que al final terminen siendo tratados en peor o igual forma.

 Los que defienden como única alternativa la fusión para salvar las Cajas de no se sabe de qué, argumentan que al fusionarse se abaratan costes, principalmente de personal. En un momento en que el paro crece, no parece una medida muy adecuada, pero además cada trabajador o trabajadora que se excluye, supone una merma importante en los medios de producción: los clientes suelen adoptar una u otra entidad financiera, en función de su relación con la persona que le atienda (de momento, los automatismos bancarios de atención al cliente, aun están en minoría) lo que significa que la productividad va a disminuir, en beneficio de la competencia.

 También el uso y abuso de contratos laborales en peores condiciones, ha supuesto una importante merma en la calidad del servicio personal ofrecido. Es necesaria una experiencia contrastada, y una posición de satisfacción personal de las personas que viven de su salario en una Caja. Personas que son contratadas temporalmente, con salarios más bajos, difícilmente van a ver a la Caja como algo personal, en la que valga la pena participar por la labor social realizada, y por la calidad de sus condiciones de trabajo.

 Es sorprendente como, en todo este conflicto, ningún trabajador o trabajadora ha salido a la palestra, ni siquiera ningún sindicato se ha mostrado interesado en definir el problema y proponer soluciones, cuando las perspectivas son gravísimas.

 Claro que el nivel de conciencia Sindical dentro de las Cajas está por debajo de los mínimos que tradicionalmente siempre existieron, dando la mayoría a sindicatos que no lo son, propiciados desde la empresa con la misión de apaciguar el rebaño y evitar se evidencie cualquier tipo de problema.

 Sin duda, muchas personas sufren en silencio esa situación, ya que es tradicional que no puedan manifestarte libremente.

 Los únicos que se muestran expectantes son aquellos que suponen que, por edad, pueden alcanzar una jubilación anticipada, lo que podría ocurrir exactamente igual si en las Cajas pensaran que, aquellos que cumpla determinados requisitos, y lo deseen, se les puede "premiar" con una jubilación que lo que hace es abaratar el coste de un puesto de trabajo, a cubrir con una persona con un nivel salarial más bajo.

 Espero que este rollo sirva para que otras personas tengan una perspectiva distinta de lo que nos cuentan en los medios. Quizá lo expresado no coincida con lo que otros estiman como real, pero en cualquier caso no se trata de "convencer" a nadie, sino de provocar un debate y discusión que pueda arrojar alguna luz que ayude a resolver la situación de crisis que todos vivimos.

 Los políticos hacen lo que hacen, porque no perciben otras preocupaciones en los que han de votarles. Es la hora de manifestarse, de hacerse oír, de explicarles que no solo existen los intereses y la voluntad de los grandes financieros, sino que somos mayoría las personas que necesitamos otra sociedad.

 Miguel A. Quinteiro.

maqmaq@gmail.com

669781006 

1 abril 2010 


martes, 18 de septiembre de 2007

ASOCIACION PARA A DEFENSA DOS/AS USUARIOS/AS DE CAIXAS DE AFORRO E BANCOS




ESTATUTOS




CAPÍTULO PRIMEIRO



DA ASOCIACIÓN EN XERAL



Artigo 1º: Constituese na cidade de Vigo unha asociación que se denominará ASOCIACION PARA A DEFENSA DOS/AS USUARIOS/AS DE CAIXAS DE AFORROS E BANCOS (en siglas ADUCAB) e que se rexirá pola vixente Lei de asociacións e polos presentes Estatutos.



Artigo 2º : Son fins da Asociación:


  1. Estudo e elaboración de propostas alternativas ó sistema financieiro; divulgando e organizando campañas de concienciación, recollida de firmas; participando en debates e, en xeral, favorecer tódalas actividades tendentes a conseguir:


1.- Que frente á actuación das entidades mercantís de crédito, sexa mantida unha alternativa representada polas entidades oficiais e polas entidades financeiras de carácter social, como as Caixas de Aforro, as Cooperativas de Creto, e Bancos Alternativos (Ecobancos).


2.- Que se fomente e protexa a creación de entidades financeiras con carácter social, tanto para facilita-los servicios financeiros a un xusto prezo, como para que planifiquen as suas actividades tendo en conta as repercusión ecoloxicas e sociais, xa que ditas actividades son imprescindibles e necesarias para o desenrolo socio-economico do país, evitando a especulación e contribuindo ó fomento dunha economia sostible..


3.- Que se procure a implicación dos poderes políticos, para conseguir unha Lexislación mais acorde cos dereitos das persoas usuarias, que garante a eficacia dos servicios, axeitados as posibilidades e necesidades reais, asi como um estricto e eficaz control das entidades de crédito.


4.- Que os dereitos de representación dos/as cidadáns estean garantidos, tanto para a participación nos órganos de goberno según lles corresponda, como para outer a información necesaria.


5.- Que se dote dun organismo competente para a fiscalización, vixilancia e control das Entidades de Crédito de da sua pilitica financeira, da que dpende a marcha da economia do pais..



  1. O asesoramento ós seus socios/as nos conflictos que os/as mesmos/as podan ter cos intermediarios financieiros, prestándolles axuda legal.


  1. Crear um b oletín periódico para darinformación a tódolos/as asociados/as, e manter unha web para debates ecomunicacións entre os asociados.


  1. Potencia-la participación cidadá para conseguir unhas relacións mais raciónais, funciónais e xustas coas entidades de crédito, e favorecer cualquer opción de cambio tendente ó deseño dun plantexamento económico mais real e xusto co conxunto da sociedade.


  1. A representación e defensa dos/as seus/súas afiliados/as ante a ambigüedade e confusión normativa en torno á actuación das entidades de crédito.


  1. O seguimento e denuncia, no seu caso, das actividades de cualquera das entidades financeiras o das Administracións Publicas que, por vía de feito, menoscaben dereitos inalienabeis da persoa.


Artigo 3º : O domicilio principal da Asociación radicará na cidade de Vigo Rúa Mª Berdiales nº 19-1º Izq. Poderán ser creados locais sociais noutras cidades mediante acordo da Xunta directiva, a cal terá atribucións para cambiar, tanto o domicilio como os locais, dando conta do seu acordo ó rexistro de Asociacións.


Artigo 4º : A Asociación desenvolverá as súas actividades en todo o territorio do Estado, terá duración indefinida e só será disolta por acordo da Asambrea Xeral extraordinaria e por calquera das causas previstas nas leis.


Artigo 5º : A Xunta Directiva será o órgano competente para interpreta-los preceptos contidos nestes estatutos e cubrilas súas lagoas, sempre someténdose á normativa legal vixente en materia de asociacións. Os presentes estatutos serán desenrolados e cumpridos mediante os acordos que validamente adopte a Xunta Directiva e a Asambrea Xeral, dentro da súa respectiva competencia.




CAPÍTULO II




DOS ÓRGANOS DIRECTIVOS E DA FORMA DE ADMINISTRACIÓN



Artigo 6º: A dirección e administración da Asociación serán exercidas polo/a presidente, a Xunta Directiva e a Asambrea Xeral.


Artigo 7º: O/A presidente da Asociación asume a representación legal da mesma e executará os acordos adoptados pola Xunta Directiva e a Asambrea Xeral, presidendo as sesións que celebre unha e outra.


O/A presidente será designado/a pola Asambrea Xeral entre os /as socios/as que teñan ó menos cinco anos de antigüedade, e o seu mandato durará seis anos.


Artigo 8º: A Xunta Directiva estará formada por un/ha presidente, un/ha vicepresidente, un/ha secretario/a, un/ha vicesecretario/a, un/ha contador/a, un/ha tesoureiro/a e tres vocais, cargos todos que deberán recaer en socios/as que leven polo menos un ano na asociación.


Artigo 9º: os cargos que compoñen a Xunta Directiva serán gratuitos, elexiranse pola Asambrea Xeral e durarán un periodo de seis anos, aínda que poden ser obxecto de reelección indefinidamente.


Os cargos da Xunta Directiva renovaranse por mitade. No primeiro turno serán renovados o/a vicepresidente, o/a vicesecretario/a, o/a tesoureiro/a e un/ha vocal, e, no segundo, ó ano siguinte, o/a presidente, o/a secretario/a, o/a contador/a e os/as outros/as dous/dúas vocais. O primeiro mandato dos cargos do segundo turno de renovación durará un ano mais.


O persoal de secretaría, se o houbese, será nomeado pola Xunta Directiva, que acordará, ademais, a súa retribución.


Artigo 10º: É función da Xunta Directiva programar e dirixi-las actividades sociais e leva-la xestión administrativa e económica da Asociación someter á aprobación da Asambrea Xeral o presuposto anual de ingresos e gastos, así como o estado de contas do ano anterior.


Artigo 11º: A Xunta Directiva celebrará as súas sesións cantas veces o determine o/a presidente ou o/a vicepresidente, a iniciativa propia ou a petición de calquera dos/as seus/súas compoñentes. Será presidida polo/a presidente e, na súa ausencia, polo/a vicepresidente ou o/a secretario/a, por esta orde, e, a falta de ámbolos/as dous/dúas, polo/a membro/a da Xunta de maior idade.


Para que os acordos da Xunta Directiva sexan válidos deberán ser adoptados por maioría de votos dos/as asistentes, sendo necesaria a concurrencia, ó menos, de seis dos/as seus/súas membros/as. Das sesións o/a secretario/a ou, no seu defecto, o/a vicesecretario/a levantará acta, que se transcribirá ó libro correspondente.


Artigo 12º: os/as membros/as da Xunta Directiva presidirán as comisións que a propia Xunta acorde constituir, co fin de delegar nelas a preparación de determinados actos ou actividades, ou de recabar das mesmas as informacións necesarias. Formarán parte, ademais de ditas comisións, o número de vocais que acorda a Xunta Directiva, a proposta dos/as seus/súas respectivos/as presidentes.


Cando as necesidades o aconsellen, a Xunta Directiva poderá acordar que as comisións se desdobren en subcomisións.


Artigo 13º: O/A presidente da Xunta Directiva terá ademais das facultades consignadas no Artigo 7º, as seguintes atribucións:


  1. Convocar e levanta-las sesións que celebre a Xunta Directiva e a Asambrea Xeral, dirixi-las deliberacións dunha e outra, decidindo con voto de calidade, en caso de empate.


  1. Propor o plan de actividades da asociación á Xunta Directiva, impulsando e dirixendo as súas tarefas.


  1. Ordenar os pagos acordados válidamente.



O/A presidente estará asistido/a na súa función por un/ha vicepresidente, que, ademais, o/a sustituirá nos casos de vacante, ausencia ou enfermidade.



Artigo 14º: O/a secretario/a recibirá e tramitará as solicitudes de ingreso, levará o ficheiro ou libro de rexistro de socios/as, e terá ó seu cargo a dirección dos traballos administrativos da Entidade. Auxiliarálle nas súas funcións e sustituirá nas súas ausencias o/a vicesecretario/a.


Artigo 15º: O/a contador/a dirixirá a contabilidade da Asociación, tomará razón e levará conta dos ingresos e dos gastos sociais, intervindo tódalas operacións de orden económico. O/a tesoureiro/a recaudará e custodiará os fondos pertencentes á Asociación e dará cumprimento ás ordes de pago que expida o/a presidente.


O/a contador/a, co/a tesoureiro/a, formalizará o presuposto anual de ingresos e gastos, así como o estado de contas do ano anterior, que deben ser presentados á Xunta Directiva, para que esta, á súa vez, os someta á aprobación da Asambrea Xeral.


Artigo 16º: Cada un dos/as compoñentes da Xunta Directiva terá os deberes propios do seu cargo, así como os que nazan das delegacións o comisións que a propia Xunta lles encomende.


Incumbirá de maneira concreta ó/á secretario/a e, no seu caso, ó/á vicesecretario/a velar polo cumprimento das disposicións legais vixentes en materia de asociacións, custodiando a documentación oficial da Entidade e facendo que se cursen ó Rexistro provincial as comunicacións sobre designación da Xunta Directiva, e as que ésta acorde remitir a aquél.


Artigo 17º: A Asambrea Xeral, integrada por tódolos/as socios/as, élo órgano supremo da Asociación e reunirase sempre que o acorde a Xunta Directiva, por propia iniciativa ou porque o solicite a décima parte dos/as socios/as.


Obrigatoriamente a Asambrea Xeral deberá ser convocada en sesión ordinaria unha vez ó ano, dentro do mes de xaneiro, para aproba-lo plan xeral de actuación da Asociación, censurar a xestión da Xunta Directiva, aprobar, no seu caso, os presupostos anuais de ingresos e gastos, así como o estado de contas correspondentes ó ano anterior.


Artigo 18º: A Asambrea Xeral reunirase en sesión extraordinaria cando o esixan as disposicións vixentes ou así o acorde a Xunta Directiva, en atención ós asuntos que deban tratarse, e, en todo caso, para coñecer das seguintes materias; disposición ou enaxenación de bens, nomeamento de Xunta Directiva, solicitude de declaración de utilidade pública, modificación de Estatutos e disolución da Asociación.



Artigo 19º.- As convocatorias das Asambreas Xerais, tanto ordinarias como extraordinarias, serán feitas por escrito, expresando o lugar, data e hora da reunión, así como a orde do día. Entre a convocatoria e o día sinalado para a celebración da Asambrea Xeral en primeira convocatoria haberán de mediar, ó menos, quince días, poidendo, así mesmo, facerse constar a data na que, se procedera, se reunirá a Asambrea Xeral en segunda convocatoria, sin que entre unha e outra reunión poda mediar un prazo inferior a vintecatro horas. No suposto de que non se houbera previsto no anuncio a data da segunda convocatoria, deberá ser ésta feita con oito días de antelación á data da reunión.


Artigo 20º: As Asambreas Xerais, tanto ordinarias como extraordinarias, quedarán válidamente constituidas en primeira convocatoria cando concurran a elas, presentes ou representados/as, a maioría dos/as asociados/as, e, en segunda convocatoria, cualquera que sexa o número de asociados/as concurrentes.


Artigo 21º: os acordos das Asambreas Xerais adoptaranse por maioría de votos. No obstante, será necesario o voto favorable das dúas terceiras partes dos/as asociados/as, presentes ou representados/as, para adoptar acordos en Asambrea Xeral extraordinaria sobre disposición ou enaxenación de bens, nomeamento de Xuntas Directivas, solicitude de declaración de utilidade pública, modificación de Estatutos e disolución de asociación.



CAPÍTULO III




DE OS/AS SOCIOS/AS, OS SEUS DEREITOS E DEBERES.



Artigo 22º: Poderán ser membros/as da Asociación as persoas maiores de idade que dalgunha maneira teñan interés en servir ós fins da mesma e sexan admitidas pola Xunta Directiva, a cal poderá otorgar o nomeamento de membro/a honorario ás persoas que estime oportuno, a título meramente honorífico, sin que leve consigo a condición xurídica se socio/a.



Artigo 23º: Aqueles/as que desexen pertencer á Asociación solicitaranno por escrito do/a presidente, o/a cal dará conta á Xunta Directiva, que resolverá sobre a admisión o inadmisión do/a socio/a, sen nengún recurso contra o seu acordo.


Non se adquire a condición de socio/a mentres non se satisfaga a cuota de entrada, na cuantía e forma que estableza a Xunta Directiva.


Artigo 24º: os/as socios/as poderán solicita-la súa baixa na Asociación voluntariamente, pero este feito non lles eximirá de satisface-las obrigas que teñan pendentes para con aquéla.


A Xunta Directiva poderá separar da Asociación a aqueles/as socios/as que cometan actos que os fagan indignos de seguir pertencendo á mesma. A separación será precedida de expedente no que deberá ser oído o/a interesado/a, e contra o acordo da Xunta Directiva caberá recurso ante a primeira Asambrea Xeral que se celebre.


Artigo 25º: os/as membros/as da Asociación terán os seguintes dereitos:


  1. Participar nas actividades culturais que promova a Asociación e nos actos sociais que organice para tódolos/as socios/as.

  2. Exercita-lo dereito de voz e voto nas Asambreas Xerais.

  3. Ser nomeado/a membro/a da Xunta Directiva na forma que prevén estos Estatutos.

  4. Posuir un exemplar destes Estatutos e ter coñecimento dos acordos adoptados polos órganos directivos.

  5. Que se lles poña de manifesto o estado de contas dos ingresos e gastos da Asociación tódolos anos.



Artigo 26º: Serán obrigas de tódolos/as socios/as:


  1. Acatar os presentes Estatutos e os acordos válidamente adoptados pola Asambrea Xeral e pola Xunta Directiva.

  2. Abona-las cuotas de entrada e as periódicas que acorda a Xunta Directiva.

  3. Desempeñar fielmente as obrigas inherentes ó cargo que desempeñen.



Artigo 27º: os/as socios/as poderán ser sanciónados pola Xunta Directiva por infrinxir reiteradamente os presentes Estatutos ou os acordos da Asambrea Xeral ou da Xunta Directiva. As sancións poden comprender dende a suspensión dos seus dereitos durante un mes ata a separación definitiva da Asociación, nos termos que prevén o Artigo 24.




CAPÍTULO IV




DO RÉXIME ECONÓMICO



Artigo 28: A Asociación carece de patrimonio ó constituirse; e o límite do presuposto anual non excederá de pesetas.


Artigo 29º: os recursos económicos previstos para o desenvolvimento das actividades sociais serán os siguentes:


  1. As cuotas de entrada que sinale a Xunta Directiva.

  2. As cuotas periódicas que acorde a mesma.

  3. Os productos dos bens e dereitos que lle correspondan, así como as subvencións, legados, donacións que poida recibir en forma legal.

  4. Os ingresos que obteña a Asociación mediante as actividades lícitas que acorde realizar a Xunta Directiva, sempre dentro dos fins estatuarios.



Artigo 30º: A administración dos fondos da Asociación levarase a cabo sometida á correspondente intervención e coa publicidade sufecinte, a fin de que os/as socios/as poidan ter coñecemento periódicamente do destino daqueles sen perxuicio do dereito consignado a ese respecto no apartado e) do Artigo 25 destes Estatutos.



Artigo 31º: En caso de se disolver a Asociación, a Asambrea Xeral que acorda disolución nomeará unha comisión liquidadora, composta por cinco membros/as extraídos/as dous/dúas da Xunta Directiva, a cal farase cargo dos fondos que existan, para que, unha vez satisfeitas as obrigacións, o remanente, se o houbera, sexa entregado a calquer entidade legalmente constituida con domicilio nesta provincia ( ou no municipio de ...) que se dedique a iguais, ou no seu defecto, análogos fins ós da Asociación.