martes 18 de septiembre de 2007

ASOCIACION PARA A DEFENSA DOS/AS USUARIOS/AS DE CAIXAS DE AFORRO E BANCOS




ESTATUTOS




CAPÍTULO PRIMEIRO



DA ASOCIACIÓN EN XERAL



Artigo 1º: Constituese na cidade de Vigo unha asociación que se denominará ASOCIACION PARA A DEFENSA DOS/AS USUARIOS/AS DE CAIXAS DE AFORROS E BANCOS (en siglas ADUCAB) e que se rexirá pola vixente Lei de asociacións e polos presentes Estatutos.



Artigo 2º : Son fins da Asociación:


  1. Estudo e elaboración de propostas alternativas ó sistema financieiro; divulgando e organizando campañas de concienciación, recollida de firmas; participando en debates e, en xeral, favorecer tódalas actividades tendentes a conseguir:


1.- Que frente á actuación das entidades mercantís de crédito, sexa mantida unha alternativa representada polas entidades oficiais e polas entidades financeiras de carácter social, como as Caixas de Aforro, as Cooperativas de Creto, e Bancos Alternativos (Ecobancos).


2.- Que se fomente e protexa a creación de entidades financeiras con carácter social, tanto para facilita-los servicios financeiros a un xusto prezo, como para que planifiquen as suas actividades tendo en conta as repercusión ecoloxicas e sociais, xa que ditas actividades son imprescindibles e necesarias para o desenrolo socio-economico do país, evitando a especulación e contribuindo ó fomento dunha economia sostible..


3.- Que se procure a implicación dos poderes políticos, para conseguir unha Lexislación mais acorde cos dereitos das persoas usuarias, que garante a eficacia dos servicios, axeitados as posibilidades e necesidades reais, asi como um estricto e eficaz control das entidades de crédito.


4.- Que os dereitos de representación dos/as cidadáns estean garantidos, tanto para a participación nos órganos de goberno según lles corresponda, como para outer a información necesaria.


5.- Que se dote dun organismo competente para a fiscalización, vixilancia e control das Entidades de Crédito de da sua pilitica financeira, da que dpende a marcha da economia do pais..



  1. O asesoramento ós seus socios/as nos conflictos que os/as mesmos/as podan ter cos intermediarios financieiros, prestándolles axuda legal.


  1. Crear um b oletín periódico para darinformación a tódolos/as asociados/as, e manter unha web para debates ecomunicacións entre os asociados.


  1. Potencia-la participación cidadá para conseguir unhas relacións mais raciónais, funciónais e xustas coas entidades de crédito, e favorecer cualquer opción de cambio tendente ó deseño dun plantexamento económico mais real e xusto co conxunto da sociedade.


  1. A representación e defensa dos/as seus/súas afiliados/as ante a ambigüedade e confusión normativa en torno á actuación das entidades de crédito.


  1. O seguimento e denuncia, no seu caso, das actividades de cualquera das entidades financeiras o das Administracións Publicas que, por vía de feito, menoscaben dereitos inalienabeis da persoa.


Artigo 3º : O domicilio principal da Asociación radicará na cidade de Vigo Rúa Mª Berdiales nº 19-1º Izq. Poderán ser creados locais sociais noutras cidades mediante acordo da Xunta directiva, a cal terá atribucións para cambiar, tanto o domicilio como os locais, dando conta do seu acordo ó rexistro de Asociacións.


Artigo 4º : A Asociación desenvolverá as súas actividades en todo o territorio do Estado, terá duración indefinida e só será disolta por acordo da Asambrea Xeral extraordinaria e por calquera das causas previstas nas leis.


Artigo 5º : A Xunta Directiva será o órgano competente para interpreta-los preceptos contidos nestes estatutos e cubrilas súas lagoas, sempre someténdose á normativa legal vixente en materia de asociacións. Os presentes estatutos serán desenrolados e cumpridos mediante os acordos que validamente adopte a Xunta Directiva e a Asambrea Xeral, dentro da súa respectiva competencia.




CAPÍTULO II




DOS ÓRGANOS DIRECTIVOS E DA FORMA DE ADMINISTRACIÓN



Artigo 6º: A dirección e administración da Asociación serán exercidas polo/a presidente, a Xunta Directiva e a Asambrea Xeral.


Artigo 7º: O/A presidente da Asociación asume a representación legal da mesma e executará os acordos adoptados pola Xunta Directiva e a Asambrea Xeral, presidendo as sesións que celebre unha e outra.


O/A presidente será designado/a pola Asambrea Xeral entre os /as socios/as que teñan ó menos cinco anos de antigüedade, e o seu mandato durará seis anos.


Artigo 8º: A Xunta Directiva estará formada por un/ha presidente, un/ha vicepresidente, un/ha secretario/a, un/ha vicesecretario/a, un/ha contador/a, un/ha tesoureiro/a e tres vocais, cargos todos que deberán recaer en socios/as que leven polo menos un ano na asociación.


Artigo 9º: os cargos que compoñen a Xunta Directiva serán gratuitos, elexiranse pola Asambrea Xeral e durarán un periodo de seis anos, aínda que poden ser obxecto de reelección indefinidamente.


Os cargos da Xunta Directiva renovaranse por mitade. No primeiro turno serán renovados o/a vicepresidente, o/a vicesecretario/a, o/a tesoureiro/a e un/ha vocal, e, no segundo, ó ano siguinte, o/a presidente, o/a secretario/a, o/a contador/a e os/as outros/as dous/dúas vocais. O primeiro mandato dos cargos do segundo turno de renovación durará un ano mais.


O persoal de secretaría, se o houbese, será nomeado pola Xunta Directiva, que acordará, ademais, a súa retribución.


Artigo 10º: É función da Xunta Directiva programar e dirixi-las actividades sociais e leva-la xestión administrativa e económica da Asociación someter á aprobación da Asambrea Xeral o presuposto anual de ingresos e gastos, así como o estado de contas do ano anterior.


Artigo 11º: A Xunta Directiva celebrará as súas sesións cantas veces o determine o/a presidente ou o/a vicepresidente, a iniciativa propia ou a petición de calquera dos/as seus/súas compoñentes. Será presidida polo/a presidente e, na súa ausencia, polo/a vicepresidente ou o/a secretario/a, por esta orde, e, a falta de ámbolos/as dous/dúas, polo/a membro/a da Xunta de maior idade.


Para que os acordos da Xunta Directiva sexan válidos deberán ser adoptados por maioría de votos dos/as asistentes, sendo necesaria a concurrencia, ó menos, de seis dos/as seus/súas membros/as. Das sesións o/a secretario/a ou, no seu defecto, o/a vicesecretario/a levantará acta, que se transcribirá ó libro correspondente.


Artigo 12º: os/as membros/as da Xunta Directiva presidirán as comisións que a propia Xunta acorde constituir, co fin de delegar nelas a preparación de determinados actos ou actividades, ou de recabar das mesmas as informacións necesarias. Formarán parte, ademais de ditas comisións, o número de vocais que acorda a Xunta Directiva, a proposta dos/as seus/súas respectivos/as presidentes.


Cando as necesidades o aconsellen, a Xunta Directiva poderá acordar que as comisións se desdobren en subcomisións.


Artigo 13º: O/A presidente da Xunta Directiva terá ademais das facultades consignadas no Artigo 7º, as seguintes atribucións:


  1. Convocar e levanta-las sesións que celebre a Xunta Directiva e a Asambrea Xeral, dirixi-las deliberacións dunha e outra, decidindo con voto de calidade, en caso de empate.


  1. Propor o plan de actividades da asociación á Xunta Directiva, impulsando e dirixendo as súas tarefas.


  1. Ordenar os pagos acordados válidamente.



O/A presidente estará asistido/a na súa función por un/ha vicepresidente, que, ademais, o/a sustituirá nos casos de vacante, ausencia ou enfermidade.



Artigo 14º: O/a secretario/a recibirá e tramitará as solicitudes de ingreso, levará o ficheiro ou libro de rexistro de socios/as, e terá ó seu cargo a dirección dos traballos administrativos da Entidade. Auxiliarálle nas súas funcións e sustituirá nas súas ausencias o/a vicesecretario/a.


Artigo 15º: O/a contador/a dirixirá a contabilidade da Asociación, tomará razón e levará conta dos ingresos e dos gastos sociais, intervindo tódalas operacións de orden económico. O/a tesoureiro/a recaudará e custodiará os fondos pertencentes á Asociación e dará cumprimento ás ordes de pago que expida o/a presidente.


O/a contador/a, co/a tesoureiro/a, formalizará o presuposto anual de ingresos e gastos, así como o estado de contas do ano anterior, que deben ser presentados á Xunta Directiva, para que esta, á súa vez, os someta á aprobación da Asambrea Xeral.


Artigo 16º: Cada un dos/as compoñentes da Xunta Directiva terá os deberes propios do seu cargo, así como os que nazan das delegacións o comisións que a propia Xunta lles encomende.


Incumbirá de maneira concreta ó/á secretario/a e, no seu caso, ó/á vicesecretario/a velar polo cumprimento das disposicións legais vixentes en materia de asociacións, custodiando a documentación oficial da Entidade e facendo que se cursen ó Rexistro provincial as comunicacións sobre designación da Xunta Directiva, e as que ésta acorde remitir a aquél.


Artigo 17º: A Asambrea Xeral, integrada por tódolos/as socios/as, élo órgano supremo da Asociación e reunirase sempre que o acorde a Xunta Directiva, por propia iniciativa ou porque o solicite a décima parte dos/as socios/as.


Obrigatoriamente a Asambrea Xeral deberá ser convocada en sesión ordinaria unha vez ó ano, dentro do mes de xaneiro, para aproba-lo plan xeral de actuación da Asociación, censurar a xestión da Xunta Directiva, aprobar, no seu caso, os presupostos anuais de ingresos e gastos, así como o estado de contas correspondentes ó ano anterior.


Artigo 18º: A Asambrea Xeral reunirase en sesión extraordinaria cando o esixan as disposicións vixentes ou así o acorde a Xunta Directiva, en atención ós asuntos que deban tratarse, e, en todo caso, para coñecer das seguintes materias; disposición ou enaxenación de bens, nomeamento de Xunta Directiva, solicitude de declaración de utilidade pública, modificación de Estatutos e disolución da Asociación.



Artigo 19º.- As convocatorias das Asambreas Xerais, tanto ordinarias como extraordinarias, serán feitas por escrito, expresando o lugar, data e hora da reunión, así como a orde do día. Entre a convocatoria e o día sinalado para a celebración da Asambrea Xeral en primeira convocatoria haberán de mediar, ó menos, quince días, poidendo, así mesmo, facerse constar a data na que, se procedera, se reunirá a Asambrea Xeral en segunda convocatoria, sin que entre unha e outra reunión poda mediar un prazo inferior a vintecatro horas. No suposto de que non se houbera previsto no anuncio a data da segunda convocatoria, deberá ser ésta feita con oito días de antelación á data da reunión.


Artigo 20º: As Asambreas Xerais, tanto ordinarias como extraordinarias, quedarán válidamente constituidas en primeira convocatoria cando concurran a elas, presentes ou representados/as, a maioría dos/as asociados/as, e, en segunda convocatoria, cualquera que sexa o número de asociados/as concurrentes.


Artigo 21º: os acordos das Asambreas Xerais adoptaranse por maioría de votos. No obstante, será necesario o voto favorable das dúas terceiras partes dos/as asociados/as, presentes ou representados/as, para adoptar acordos en Asambrea Xeral extraordinaria sobre disposición ou enaxenación de bens, nomeamento de Xuntas Directivas, solicitude de declaración de utilidade pública, modificación de Estatutos e disolución de asociación.



CAPÍTULO III




DE OS/AS SOCIOS/AS, OS SEUS DEREITOS E DEBERES.



Artigo 22º: Poderán ser membros/as da Asociación as persoas maiores de idade que dalgunha maneira teñan interés en servir ós fins da mesma e sexan admitidas pola Xunta Directiva, a cal poderá otorgar o nomeamento de membro/a honorario ás persoas que estime oportuno, a título meramente honorífico, sin que leve consigo a condición xurídica se socio/a.



Artigo 23º: Aqueles/as que desexen pertencer á Asociación solicitaranno por escrito do/a presidente, o/a cal dará conta á Xunta Directiva, que resolverá sobre a admisión o inadmisión do/a socio/a, sen nengún recurso contra o seu acordo.


Non se adquire a condición de socio/a mentres non se satisfaga a cuota de entrada, na cuantía e forma que estableza a Xunta Directiva.


Artigo 24º: os/as socios/as poderán solicita-la súa baixa na Asociación voluntariamente, pero este feito non lles eximirá de satisface-las obrigas que teñan pendentes para con aquéla.


A Xunta Directiva poderá separar da Asociación a aqueles/as socios/as que cometan actos que os fagan indignos de seguir pertencendo á mesma. A separación será precedida de expedente no que deberá ser oído o/a interesado/a, e contra o acordo da Xunta Directiva caberá recurso ante a primeira Asambrea Xeral que se celebre.


Artigo 25º: os/as membros/as da Asociación terán os seguintes dereitos:


  1. Participar nas actividades culturais que promova a Asociación e nos actos sociais que organice para tódolos/as socios/as.

  2. Exercita-lo dereito de voz e voto nas Asambreas Xerais.

  3. Ser nomeado/a membro/a da Xunta Directiva na forma que prevén estos Estatutos.

  4. Posuir un exemplar destes Estatutos e ter coñecimento dos acordos adoptados polos órganos directivos.

  5. Que se lles poña de manifesto o estado de contas dos ingresos e gastos da Asociación tódolos anos.



Artigo 26º: Serán obrigas de tódolos/as socios/as:


  1. Acatar os presentes Estatutos e os acordos válidamente adoptados pola Asambrea Xeral e pola Xunta Directiva.

  2. Abona-las cuotas de entrada e as periódicas que acorda a Xunta Directiva.

  3. Desempeñar fielmente as obrigas inherentes ó cargo que desempeñen.



Artigo 27º: os/as socios/as poderán ser sanciónados pola Xunta Directiva por infrinxir reiteradamente os presentes Estatutos ou os acordos da Asambrea Xeral ou da Xunta Directiva. As sancións poden comprender dende a suspensión dos seus dereitos durante un mes ata a separación definitiva da Asociación, nos termos que prevén o Artigo 24.




CAPÍTULO IV




DO RÉXIME ECONÓMICO



Artigo 28: A Asociación carece de patrimonio ó constituirse; e o límite do presuposto anual non excederá de pesetas.


Artigo 29º: os recursos económicos previstos para o desenvolvimento das actividades sociais serán os siguentes:


  1. As cuotas de entrada que sinale a Xunta Directiva.

  2. As cuotas periódicas que acorde a mesma.

  3. Os productos dos bens e dereitos que lle correspondan, así como as subvencións, legados, donacións que poida recibir en forma legal.

  4. Os ingresos que obteña a Asociación mediante as actividades lícitas que acorde realizar a Xunta Directiva, sempre dentro dos fins estatuarios.



Artigo 30º: A administración dos fondos da Asociación levarase a cabo sometida á correspondente intervención e coa publicidade sufecinte, a fin de que os/as socios/as poidan ter coñecemento periódicamente do destino daqueles sen perxuicio do dereito consignado a ese respecto no apartado e) do Artigo 25 destes Estatutos.



Artigo 31º: En caso de se disolver a Asociación, a Asambrea Xeral que acorda disolución nomeará unha comisión liquidadora, composta por cinco membros/as extraídos/as dous/dúas da Xunta Directiva, a cal farase cargo dos fondos que existan, para que, unha vez satisfeitas as obrigacións, o remanente, se o houbera, sexa entregado a calquer entidade legalmente constituida con domicilio nesta provincia ( ou no municipio de ...) que se dedique a iguais, ou no seu defecto, análogos fins ós da Asociación.









martes 12 de diciembre de 2006

Al PRESIDENTE DEL GOBIERNO.

Excmo. Señor presidente del Gobierno.D. José Luis Rodríguez Zapatero.Antes de las elecciones, un grupo de personas preocupadas por el rumbo de nuestra sociedad, en la que constantemente vemos que cada día se producen “recortes” en una aun inalcanzada sociedad del bienestar piensa que, sin pretender cambios políticos profundos (que, aunque sean necesarios, parece evidente que en el “contexto” político-social actual es inviable), quizá existiesen pequeñas cosas que fuesen asumibles por aquellos candidatos declarados como progresistas. De nuestras discusiones y debates salieron algunas propuestas para resolver pequeños problemas, pero nunca llegamos a enviarlas a ningún candidato, concretamente al que evidentemente tenía mas posibilidades de romper con el pasado reciente. Y no porque no creyésemos en su victoria, que nos parecía más necesaria que posible, sino porque el tiempo, las ocupaciones y un cierto fatalismo nos lo impidieron.Pero mejor no haberlas enviado y que ahora la tendencia al cambio sea una realidad. Principalmente porque creemos que aun estamos a tiempo de enviarlas... Aunque sospechamos que es muy posible que jamás llegue esta nota a sus manos; no por ello dejamos de enviarla. Porque ese temor solo sirve para que nos propongamos repetir el envío hasta que nos conste que las mismas han sido leídas por el mismísimo presidente del gobierno. Naturalmente, su opción es considerarlas o no, pero nuestro derecho (creemos) es esperar ser oídos (o leídos, dicho sea con mayor propiedad).Y es que más o menos uno tiene una cierta idea de cómo funciona el mundo de los políticos con cargo. Cuanto más alto sea el cargo, se supone que estará aun más aislado (por ejemplo, actualmente hacer llegar un escrito a su ministro de Trabajo es un propósito totalmente inalcanzable): Rodeados de una pléyade de funcionarios, la mayoría aun con las “maneras” del anterior gobierno, todos se sienten en la obligación de “evitar molestias” al político de turno, con lo cual el contacto de los gobernantes con sus gobernados queda totalmente interrumpido. Creo que muchos ciudadanos “piensan”, y probablemente tienen mucho que decir, pero nadie los escucha. Cierto que a veces, los problemas personales no son más que meras anécdotas, intrascendentes para el conjunto de la sociedad, pero entre ellas puede existir desapercibido algún tema que afecta a varias personas y sea necesario estudiarlo...Quizá también la actitud de los funcionarios esté justificada por el miedo al cambio: al margen de sus propias ideas políticas, temen verse relegados en sus funciones, simplemente porque en otro momento estuvieron a las ordenes de otros políticos; o quizá porque han adquirido determinados ”tic”, que ahora es necesario superar, para hacer realidad el anunciado cambio de estilo. Aunque también tengo que decirlo: he visto como a algún eficiente funcionario, auténtico profesional en sus funciones organizativas y con gran capacidad de trabajo, está ahora arrinconado, sin saber por qué. Así pues quizá debería incluirse una última (de momento) propuesta: Modificar el estatus de los funcionarios, de forma que su inviolabilidad se transforme en seguridad en sus derechos personales, de respeto a su personalidad, sin perjuicio de poder ser sometido a las sanciones o despidos que pudieran corresponderle si así se decidiera en un juicio de honor en el que pudiera defenderse, y siempre bajo el amparo de la Ley. Y para simplificar ese nuevo estilo, la creación de un departamento de control interno de la gestión de todos los demás departamentos, para corregir o estimular actitudes frente a las ciudadanos y en el desempeño de las funciones de cada uno... Y que al mismo tiempo, fuese un “defensor” próximo del contribuyente.Así pues parece evidente la necesidad de una “canal” por el que los ciudadanos de a pié podamos conectar con nuestros dirigentes políticos...Personalmente entiendo las dificultades que tendrá que superar a diario, no solo por la “herencia” de sus antecesores (en el fondo, pienso que ha sido una “espantada”, ya que los verdaderos amos del PP no querían ganar –el peor candidato, la peor campaña, la crisis económica inminente--) o por la obstructiva actitud de los sobrevivientes, o por la nefasta presión de los grupos financieros y demás “entes de influencia”...También entiendo que cualquier idea ligeramente revolucionaria, de cambio, tendrá que ser hábilmente deslizada, tragando cantidad de concesiones a las movidas de la globalización basadas en el inhumano mundo del mercado libre (para los poderosos) donde se oferta lo que sobra y se manipula la demanda. Donde el objetivo del beneficio financiero condiciona cualquier actuación política, militar o comercial, a cualquier nivel de la sociedad...Sr. Zapatero: creo en su honradez, en que sus ideas se refieren al bien común, y en su disponibilidad para procurar un mundo mejor para todos. Pero también creo que enfrente tiene a muchos, dispuesto a impedírselo (quizá también en su proximidad). Personalmente, no se como podría ayudarle, pero al menos le envío mi testimonio. Mi talante político me pide que mi voto vaya más a la izquierda que al PSOE, pero en este momento, la oportunidad es suya, y es la única esperanza para los que queremos un mundo en donde todos puedan alcanzar la felicidad y el bienestar, aunque nos espere un larguísimo camino. Vd. puede dar el primer paso...

Propuestas a debate
Miguel A. Quinteiro Núñez.
INTERGAL, Soc. Coop. Galega.
986 447014 - 669 781 006
maqn@galizia.net
http://www.intergal-coop.com:8080/Versata/servlet/debatepol.Votar.VotarServlet
la clave es: debate.
http://s-versata:8080/vsDebate/

PAGO DE IMPUESTOS DIRECTOS

Todos parecen estar de acuerdo que la formula mas justa desde la perspectiva de una redistribución del coste por los Servicios recibidos del Estado, son los impuestos directos. Tender a eliminar los impuestos indirectos en todos los productos (quizá a excepción del IVA, por exigencia de UE, pero reduciéndolo en lo posible) de forma que la recaudación se haga exclusiva por el cobro del IRPF y del impuesto sobre sociedades. Esto supondría un reajuste al alza de los tipos, para que no disminuyera la capacidad recaudatoria del Estado. Cada año se fijarían los tipos a aplicar, en función de los presupuestos establecidos para cubrir las necesidades sociales previstas. Cumplido el ejercicio, anualmente se haría una revisión sobre los resultados obtenidos, de forma que si se produjese un superávit por encima de cierto nivel (por ejemplo, un excedente superior al 25%) se podría devolver a los contribuyentes. En cualquier caso, el resultado de cada ejercicio se tendría en cuenta en los cálculos del siguiente.

Vsitar: http://s-versata:8080/vsDebate/

LAS EMPRESAS Y SUS OBLIGACIONES CONTRIBUTIVAS.

Una buena parte de los ingresos de la administración procede de los pagos de las Empresas en concepto de impuestos.Las empresas en ocasiones han de recurrir al crédito bancario para hacer frente a sus obligaciones tributarias, por falta de liquidez en su tesorería. Al mismo tiempo, la administración mantiene saldos disponibles (originados por esos ingresos) en cuentas bancarias, en las que apenas percibe intereses. El coste pagado por el empresario al banco puede suponer entre un 6 y un 10% más que el que percibirá la Administración por los saldos de sus cuentas. La propuesta es que sea la Administración la que facilite los créditos a las empresas, percibiendo un interés financiero que duplique el que tendría que pagar si en algún momento tuviese que pedir crédito a un banco, con lo que siempre tendrá garantizado un beneficio que en el momento presente redunda exclusivamente para los bancos. (Podríamos decir que utilizan el dinero de la propia Administración para prestárselo a los que tienen que ingresar ese dinero en la cuenta de la Administración).

Vsitar: http://s-versata:8080/vsDebate/

AYUDAS A LA UNIDAD FAMILIAR

Parece evidente que las ayudas a la familia son en España mas bajas que en los restantes países comunitarios.Las ayudas deben de concederse por importes suficientes a los fines propuestos, y de forma inversamente proporcional al nivel de ingresos totales percibidos, También debe contemplarse la posibilidad de que un trabajador cotizante puede suscribir el pago de un complemento de sus cuotas a la Seguridad Social, de forma que el mismo fuese aplicable a la persona que designe como beneficiario porque desempeñe los trabajos familiares imprescindibles en el hogar de la unidad familiar. También admitir, en la hora del computo de los periodos cotizados por un trabajador para determinar su pensión, que una parte de los mismos puedan asignarse a otra persona (cónyuge, por ejemplo) para que la misma devengue derechos pasivos. El causante debe poder decidir que periodos de su cotización desea “asignar” o “ceder” a la otra persona, considerando la totalidad de su vida laboral, al margen de los plazos o periodos mínimos o máximos, establecidos actualmente.

Vsitar: http://s-versata:8080/vsDebate/

INMIGRANTES “ILEGALES”.

Cualquier persona, en su propia naturaleza, tiene un potencial de generación de riqueza, que debe tener oportunidad de plasmar en bienes para si mismo y la sociedad.La imagen del emigrante como persona que supone una carga para la sociedad que lo recibe, es totalmente irreal e injusta. En general, cualquier persona tiene una capacidad de generar riqueza que la beneficie a ella y al resto de las personas de su entorno. Se oyen comentarios sobre cuanto cuesta cada emigrante, pero nadie parece percibir lo que, cuando disponen de trabajo, su salario representa: quien se lo ha pagado ha obtenido una plusvalía, y además con su actividad social genera negocio para otros, ya que el emigrante tiene que consumir, pagar impuestos y participar en la vida económica del lugar en que resida. Así, su estado de ilegalidad supone un perjuicio económico, ya que dispondrá posiblemente de menos recursos para el consumo, al mismo tiempo que deja de pagar los impuestos y las aportaciones a la Seguridad Social. Por otro lado, posiblemente los empresarios se encuentran incómodos con esa ilegalidad, al margen del pírrico beneficio de pagar salarios bajos, por lo que debe dárseles la oportunidad de resolver esa situación: Si disponen de un puesto de trabajo para un inmigrante, deben de poder incluirlo en sus plantillas con todos los derechos y obligaciones, lo que supondría legalizar su presencia en el país (con un trabajo estable, aunque sea temporal) de forma más o menos provisional, según el tiempo que permanezca en la misma. En nuestra opinión, aunque en general los empresarios siempre estarán dispuestos a pagar los salarios más bajos posibles, son conscientes que los salarios cuanto más altos sean, mejor funciona la economía, ya que en el mercado la circulación dineraria es la que hace prosperar la economía de un país: mayores salarios, más negocio para todos. (La base fundamental del mejor nivel de vida de las naciones más desarrolladas está en el alto nivel salarial de sus ciudadanos, con mayor poder adquisitivo).La necesidad de regularizar los movimientos migratorios, es evidente. Por eso, y en tanto no se dan las condiciones para que sean los países de origen los que mediante el desarrollo social y económico propio aporten soluciones, son los países receptores los que han de resolver estos problemas, respetando la dignidad y los derechos de las personas. Así el gobierno español debería crear agencias o fundaciones (quizá incluidas en el Instituto Cervantes) con delegaciones en los países de origen (África y Latinoamérica, principalmente) que tuvieran un carácter social en la que se iniciasen los trámites para ser admitidos como emigrantes, al mismo tiempo que se impartiesen cursos de formación, lengua castellana y cultura social. Al mismo tiempo, operarían como agencias de colocación según la demandas y ofertas de trabajo. Lógicamente, este sistema serviría para otros países europeos, con los que compartir el proyecto. Parece lógico suponer que, contando además con la colaboración de ONGs el coste se compensaría con el ahorro de los gastos que actualmente supone la inmigración descontrolada. Además, sería una buena ayuda a los países de origen, contribuyendo a la formación profesional y culturización de sus ciudadanos.

Vsitar: http://s-versata:8080/vsDebate/

DEUDAS DE EMPRESAS A LA ADMINISTRACIÓN

Los impagos a la Administración no siempre son a causa de delitos, por lo que es necesario buscar una fórmula que garantice la eficacia de los objetivos recaudatorios y la continuidad de las empresas.El procedimiento previsto para los cobros de morosos, no siempre se puede asumir por los causantes, empresas en periodos de crisis, o situaciones de insolvencia transitorias. El deudor debe tener la oportunidad de proponer formulas ajustadas a sus posibilidades. También, y sin perjuicio de una decisión Judicial, la asignación de “responsabilidad solidaria” a los administradores, debe ser debidamente valorada y sopesados los daños a terceros en caso de que la misma sea declarada improcedente por un juez. La creación de una comisión paritaria de arbitraje, podría ser una solución, en la que se reciban y valoren las propuestas de las partes. Esa comisión se establecería por comunidades, con representantes de las administraciones, de las asociaciones de empresas, de los sindicatos y de las asociaciones de carácter jurídico. En caso de desacuerdo entre las partes (Administración y deudor) dicha Comisión Paritaria estudiaría cada propuesta, valorándola según los criterios que permitan el cobro de la deuda, evitando efectos perjudiciales para la continuidad de la actividad económica del deudor y adaptándose a sus posibilidades reales de pago. Con el método actual (URE) no solo se perjudica al interesado sino que se cierra cualquier posibilidad de cobro. Dicha Comisión podría rechazar aquellos casos en los que apreciase delito o negligencia en los actuantes, y su dictamen debe ser vinculante para la administración.